Drop-Down Menu rucni rad
menu

 

 
 




















 
                                         TKANJE
Danas ručno tkanje u domačinstvu pripada području ručnih radova i uglavnom se radi  iz zabave i osobnog stvaralačkog užitka, no doskora je bilo nasušna potreba domačinstava naših baka. Tvornički izrađene tkanine bile su preskupe da bi ih mogli kupovati osim za izuzetne prilike i to u pravilu od  izuzetnih materijala koje nismo mogli proizvesti sami napr.čiste  svile,devine dlake i pamuka.. Tkalo se domaće platno od lana,  konoplje  i vune .Za tkanje su se koristile i stare krpe i pohabani odjevni predmeti koji se više nisu mogli nositi, ali izrezivanjem istih na tanke trake dobivali su se izuzetno lijepi tepisi ( tzv krpare) Ništa se nije bacalo.Danas se manje više tka uglavnom od debljeg konca, a nekada se tkalo i od finog tankog za posebno fino rublje, firangice i sl. To je iziskivalo zaista puno vremena , pažnje i truda.Tek po svojeručno izatkanom platnu se vezlo ili su se šivali potrebni predmeti. Danas tkalačkih stanova uglavnom nema, malo tko se još bavi tkanjem, ali još se po selimo nađe starijih žena tkoje tkaju  materijal za izradu etno radova.U okolici Slav.Broda po tome su poznate žene iz Podcrkavačke općine.No tkanje kao rukotvorina neće izumrijeti i polako ga njeguju  iz zabave i mlađe žene pa tako nastaju mnogi radovi sa modernim uzorcima a žena koja to napravi vriedna je svake pohvale.Tka se na razboju  tj. tkalačkom stanu koje po posebnim naruđbama izradi stolar ( jer se industrijeski ti strojevi ne rade).Za izradu platna prvo nuje stan, odnosno napravi potka, a potom se stvara osnova, tj. po osnovi se red do reda isprepliče konac, vuna , odnosno materijal s kojim se tka. Konac  i vuna se u pravilu kupuju , nisam čula da još netko i pređu radi sam,ali možda i to jednoga dana obnovimo ,barem zabave i ručnog rada radi.

                   

           Natrag